Afgelopen weekend hebben we op Anniek en Daan gepast. Matthijs en Sjoukje waren gezellig een weekend weg en opa en oma mochten oppassen. Het was erg leuk. Gingen we naar de supermarkt en daar wilden de kids natuulijk in de auto. Vijftig cent erin gegooid en dat ding egon te lopen. Zitten ze net in die auto te sturen en wat gebeurt er? Doen ze allebei net of ze aan het bellen zijn. Aha ,zei ik, zit papa ook altijd te bellen in de auto? Antwoordt een supermarkt klant;"leuk hoor om die kinderen uit te horen". Nou vraag ik je, waar bemoeien sommige mensen zich mee.
Vanmorgen moest ik weer naar de tandarts. De laatste drie jaar ga ik weer regelmatig op aandringen van Sjoerd . Ik ben namelijk doodsbang voor de tandarts. Zo bang ,dat ik achttien jaar niet de spreekkamer van binnen heb gezien. En wat denk je??????? Na al die jaren geen enkel gaatje.....
Maar toch nog steeds die angs voor de tandarts. Het hele weekend chachrijnig. En elke keer als ik het even was vergeten,vroeg Sjoerd weer....Hoe laat moeten we er morgen ook nog maar zijn? GRRRR.
We gaan altijd gezamenlijk, maar hij heeft nep en ik niet. En mijn idee om het gebeuren maar even uit te stellen viel ook niet in goede aarde. Hij is echt wel streng , wat dat betreft.
Maar goed ,vanmorgen was het dus zover en weer tandsteen verwijderen. Sjoerd zat ook in de spreekkamer, want hij wilde mijn gemartel welens zien. Ik zat(lag) dus in die stoel en mijn voeten gingen natuurlijk steeds heen en weer( men lijdt het meest aan het lijden dat men vreest).
Zegt hij na het bezoek dat hij had gedacht toen die tandarts met zijn martelwerktuig bezig was....toe maar ,ga nog nmaar even door, toe maar. Nou van je vriendje moet je het maar hebben. Maar goed, mijn tijd komt ook nog wel weer.
Gelukkig is het weer achter de rug voor een jaar,want dat kan ik net aan. Ze proberen het wel iedere keer om mij elk half jaar te laten opdraven, maar dan moeten ze van goede huize komen.
Gelukkig volgende week iets leuks: dan gaan Marlies en ik een lang weekend naar Londen. Gezellig even de kerstsfeer daar proeven. Maar daar zal Marlies ongetwijfeld over schrijven.
|